Mecz 11. kolejki Betclic 1. Ligi
Niedziela, 18/10/2026 godz. 20:30
Polsat Plus Arena w Gdańsku
Wynik: 2-1
Gole: Javi Domínguez 36 (s), Kevin Dodaj 51 – Vladislavs Gutkovskis 47
Żółte kartki: Samuel Kopásek – Kuba Solecki, Alassane Sidibé
Sędzia: Bartosz Frankowski (Toruń)
Widzów: 37 501
Dwa miesiące temu w fińskim Turku fotografowałem pojedynek miejscowych drużyn TPS i Interu. W październiku nadarzyła się okazja, by poczuć atmosferę derbów z południowego brzegu Bałtyku i wzbogacić serię „Barwy sportu” o fotorelację z Gdańska.
Trójmiasto budzi we mnie nostalgię za dzieciństwem, gdy razem z rodzicami spędzałem wakacje na Wyspie Sobieszewskiej. Gdańsk, podobnie jak Gdynia i Sopot, zapisał się w mojej pamięci przede wszystkim jako wakacyjny krajobraz, w którym piłka nożna nie odgrywała pierwszoplanowej roli. Futbolowa rzeczywistość końca lat 90. wyglądała zupełnie inaczej: Arka występowała w III lidze, a Lechia przechodziła przez jeden z najbardziej burzliwych okresów swojej historii — fuzje z Olimpią Poznań i Polonią Gdańsk, spadki oraz odbudowę praktycznie od zera.
49. Derby Trójmiasta stanowiły okazję, by po wielu latach wrócić do Gdańska i zobaczyć, jak miasto zmieniło się w tym czasie. Po raz pierwszy odwiedziłem również monumentalny stadion w Letnicy, którego elewacja została zainspirowana bursztynem. I mogłem poczuć atmosferę rywalizacji dwóch najważniejszych klubów regionu. Spotkanie odbyło się w ramach 11. kolejki Betclic 1. Ligi – rozgrywek, których identyfikację wizualną zaprojektowałem dwa lata temu.
Na trybunach Polsat Plus Areny zasiadło 37 501 widzów, ustanawiając nowy ligowy rekord frekwencji tego stadionu. Główne role należały tego wieczoru do ultrasów obu drużyn. Były efektowne oprawy, pirotechnika oraz tradycyjne wymiany „uprzejmości”. Momentami więcej działo się na trybunach niż na murawie.
Na boisku skuteczniejsza okazała się Lechia. Gospodarze zdobywali bramki właśnie wtedy, gdy inicjatywę zaczynała przejmować Arka i ostatecznie wygrali 2:1.
Największym zaskoczeniem nie był jednak dym nad murawą, lecz brak napięcia przed stadionem i na ulicach miasta. Derby niemal nie istniały tam jako uliczny konflikt — skutecznie rozdzielone przez policyjną eskortę i osobny transport kibiców gości. Otoczka przypominała bardziej derby Turku niż Świętą Wojnę, gdzie napięcie rozlewa się na cały Kraków.
Z perspektywy neutralnego obserwatora Gdańsk sprawiał więc tego wieczoru wrażenie wyjątkowo bezpiecznego. Po blisko trzydziestu latach oglądałem go równocześnie w dwóch planach: jako miasto zachowane w dziecięcej pamięci oraz jako współczesną metropolię. Śródmieście i Wrzeszcz zachwyciły skalą architektonicznej transformacji, Sobieszewo zaś pokazało, że po latach najgłębiej potrafi zmienić się nie samo miejsce, lecz pamięć o nim.
